Zawód: powieściopisarz // Haruki Murakami


Chciałam podejść do tej książki bez żadnych zbędnych uprzedzeń. O Murakamim słyszałam dużo, czytałam zaledwie jedną książkę, ale jego książki uznawane były, przynajmniej taki wniosek wysnułam, za jakieś takie po prostu dobre, żeby nie powiedzieć, że kultowe. Pomyślałam więc, że skoro pisarz mówi o pisaniu, to musi coś znaczyć, że na pewno będzie nam, czytelnikom, chciał przekazać sposób, w jaki doszedł do tego wszystkiego – wszak jego książki są popularne na całym świecie, tłumaczone na pięćdziesiąt języków. Tu z ciężkim sercem muszę powiedzieć że jestem trochę zawiedziona.

Tak sobie myślę, że Haruki Murakami to taka chodząca sprzeczność. Bo z jednej strony przy okazji literackiej Nagrody Nobla wielokrotnie mówiono o nim jako o tym przegranym, a z drugiej przecież jego książki odnoszą spory sukces, więc to trochę się jakoś wymija. Po „Zawód: Powieściopisarz” sięgnęłam z czystej ciekawości, co oto ma do powiedzenia wielki pisarz, jakie tajniki swojej pracy przed nami odsłoni, czym nas zaciekawi.

I tak jakoś odnoszę wrażenie, że głównym celem tej książki, w zamyśle autora, było rozprawienie się z tymi wszystkimi czasem dotkliwymi komentarzami w jego kierunku. Co prawda opowiada o tym, jak pisze, jak to u niego działa, ale bardziej snuje to w formie opowieści niż jakiegoś poradnika dla osób, które chciałyby się czegoś dowiedzieć czy nauczyć. Zamiast rad, wskazówek historia jak od osoby piszącej książkę w swojej knajpie, zaraz po jej zamknięciu do osoby, która mogła sobie pozwolić na to by nie pracować tylko całą swoją energię i czas poświęcić na pisanie. Wspomina czasy, w których nie miał czasu, kiedy pracował fizycznie i kiedy ledwo wiązał koniec z końcem.

Najbardziej jednak, w odniesieniu do tych wszystkich nieprzyznanych nagród rozśmiesza mnie rozdział w którym… autor w zasadzie po kilka razy na każdej stronie stwierdza, że jemu nagrody są raczej niepotrzebne, że owszem, rozumie ideę ich przyznawania (ale i też niekoniecznie), ale że naprawdę jest mu z tym dobrze. To jak dla mnie trochę hipokryzja, bo gdyby naprawdę tak sądził, nie poświęcałby nagrodom tyle miejsca w swojej książce, nie zapewniałby milion razy że jest mu z tym dobrze, co więcej wydaje mi się, że to była głównie próba przekonania samego siebie, nic więcej. Może dajcie mu jakąś nagrodę to trochę się uspokoi??


Jestem zawiedziona, bo skoro „Zawód: Powieściopisarz” to jakby spodziewałam się czegoś więcej. Sensownej treści, rad, a nie powtarzania po raz milionowy swojej historii, pierwszej książki i tego jak miało się ciężko. I jak bardzo nie potrzebuje się nagród choć widać, że to takie zatkanie ust krytykom. Szkoda, oj szkoda.

Egzemplarz otrzymany dzięki uprzejmości Wydawnictwa MUZA S.A 


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Labels

#MójEmpik #mójpoczątekwszystkiego #konkursmoondrive 5/5 52bookchallenge 2018 52BookChallenge2015 52BookChallenge2016 52BookChallenge2017 Agata Christie Agnieszka Lingas-Łoniewska Akapit-Press Akurat Albatros AMBER Artur Rojek astraia autobiografia biografia biograficznie Black Publishing Bonda book tag Bralczyk Bram Stoker broadchurch brzydota Bukowy Las Burda książki Cecelia Ahern charles bukowski Chyłka ciekawostki Curly Heads Czarna Owca czytajPL czytamy Dagmara Półtorak Dan Brown dla młodzieży Dolnośląskie Dominik W. Rettinger Dracula dramat dziwnezdjęciawcenie ebook Eric-Emmanuel Schmitt erido.pl felietony filmowo Gaiman happysad haul historyczna iiteratura obyczajowa Izabela Sowa jakub małecki jakub żulczyk Janusz L. Wiśniewski Jeżycjada Jo Nesbø John Green Jojo Moyes Jørn Lier Horst kalendarz Karakter katarzyna bonda Katarzyna Tubylewicz kinowo konkurs kryminał kryminał polski kryminał szwedzki książka książki książkoholik książkowo księgarnia Lackberg literatura amerykańska literatura autobiograficzna literatura faktu literatura historyczna literatura kryminalna literatura norweska literatura obyczajowa literatura piękna literatura polska literatura skandynawska literatura współczesna literatura zagraniczna literatura zagrniczna maj Małgorzata Musierowicz Matthew Quick Michael Cunningham migawkamiesiąca Mikołaj Milcke Millennium mitologia muzycznie muzyka muzyka polska muzykoholik nagroda literacka nathan hill Netflix nie napisałam o nich niebo nieumiemśpiewać Nina George Nina Reichter Novae Res o mnie Obejrzajki Odkrywamy Blogosferę Olga Tokarczuk Piotr Adamczyk płyta poczuj miętę do czytania podsumowanie miesiąca poezja polska prasa poradnik praca zbiorowa prószyński i S-ka przemyślenia Puzyńska Regina Brett Remigiusz Mróz Replika reportaże Richard Paul Evans romans sensacja seriale Share Week 2017 Share week 2018 słucham Smak Słowa smutek Sophie Hannah Stosikowo śmierć świat książki Święto Blogów TAG Targi Książki tbr Teodor Szacki thriller thriller psychologiczny tomasz lipko TOP 10 tyleczytania tylemiłości urodziny W.A.B Wendy Welch wersja angielska wielka wymiana książkowa woblink współczesna wydawnictwo AGORA SA wydawnictwo akurat wydawnictwo czarna owca Wydawnictwo Czarne Wydawnictwo czwarta strona Wydawnictwo dobra litera wydawnictwo dobra literatura wydawnictwo Filia wydawnictwo insignis wydawnictwo kobiece wydawnictwo literackie wydawnictwo marginesy wydawnictwo muza sa wydawnictwo otwarte wydawnictwo Prószyński i S-ka wydawnictwo Rebis wydawnictwo w.a.b wydawnictwo znak wyniki wywiady zachciejki Zielona Sowa Znak Znak literanova Zygmunt Miłoszewski